ดาวเคียงเดือน, ยิ้มของฟ้าค่ำ คือ ยิ้มของจันทร์ ยิ้มในดวงตาแห่งดาว

ยิ้มในดวงตาแห่งดาว ยิ้มของจันทร์
เป็นยิ้มด้วยกัน ในกันและกัน- ฉันเธอ
ฟ้าของจันทร์ คือฟ้าของดาว- เสมอ
คู่เกลอความรัก นิรันดร์

เป็นยิ้มที่บอกเรื่องราวด้วยเล่า
กล่าวถ้อยจากสวรรค์
เจิมฟ้าสู่ใจ-เนื่องกัน
จิบใจแจ่มพลัน,- ดาวเคียงเดือน

รัตติกาลจูงจันทร์และดาว
จูบฟ้าเป็นเรียมเรือน
รักเราก็เยือน
ณ ชีวา

ยิ้มของจันทร์ คมผ่องเรียวไสว
เป็นยิ้มของใจ, บอกว่า-
รัตติกาลคือวารีบนเวหา
เราจักล่องนาวานั้นด้วยกัน.. นะที่รัก

ดาวในดวงตา ยิ้มในดวงใจ
บอกว่านี่ไง คือเรา- เพิงพัก
จันทร์ยิ้ม ดาวยิ้ม,- ตระหนัก
จริงแท้ รู้จักในเรา

เห็นดาวเคียงเดือน
ด้วยทักและเตือน- ด้วยความงาม,- ใช่เขลา !
ชีวิตเคลื่อนไหว นั้นเป็นรูปเงา
เพียงหนักและเบา,- คือเรากันและกัน

ดูโน่นสิ !
คุ้งฟ้าสร้างสรรค์
รอยทาง จัดวาง แบ่งปัน
บอกว่า นั่นคือ รัก !

จากฟ้าสู่ใจ จากไกลสู่ใกล้
จากใกล้สู่กัน- พร้อมพรัก !
สวรรค์ยิ้มทัก
วักฟ้าตอบใจด้วยใจ.

 

               
                ประพิณ เพ็ญประกาย
                ด้วยรักโดยวิธีและวิถีของเราเอง
                เรือนจันทร์วารี บึงหนองโง้ง

               2:09 11/12/2551