โคลงอ้อน-อ้อนโคลง
คัน คนคลอง
๑๔ มีน. ๒๕๔๒
จันทร์สนานอ่านโคลงแก้ว พี่เพ็ญ
วิญญาณโคลง อ่านเมื่อเย็น ค่อนคํ่า
ใจจรดใจ จนกระเด็น โคลงโคล่ง
ริเขียนโคลงลอบพรํ่า แอบเคล้าครวญโคลง
ดูหรือพธูเพ็ญพี่ร้องครวญโคลง
ดังแม่ปลอบลูกโยงสายเปล
โอ้ละเห่, นวลแม่โพลงโคลงอุ่น
มาเจ้าอย่าพึ่งโยเย ดื่มโคลงหอมนวล
โคลงโคลงโคลง, อ่านแล้ว วิญญาณโคลง
ใจพอใจโคลงโขลง ทั่วแท้
เป็นโคลงพี่เพ็ญจรรโลง โคลงแต่ง
แจ่มใจแจ่มเจื้อยแจ้ จงเจ้าเคล้าโคลง
วิญญาณโคลง มั่นแท้ชอบจริง
ใจพอใจโคลงสิง สถิตย์แล้ว
จักโคลง พี่เพ็ญ อิงโคลงอุ่น
มาแม่ขานโคลงแก้วก่อคํ้าโคลงจุน
จบโคลงของพี่แล้วชอบใจ
ใจจรดใจโคลงนัยเพ็ญป้อน
เขียนโคลงต่อหยอกใยขยับท่า
หว่านโคลงเพื่อเคล้าอ้อน ห่มห้อมล้อมครวญฯ
